ഭക്ഷണ സംസ്കാരവും മലയാള സാഹിത്യവും

Abstract

കേരളത്തിന്റെ ഭക്ഷണ സംസ്കാരം അതിന്റെ സാമൂഹിക ഘടനയുടെയും ചരിത്രപരമായ പരിണാമത്തിന്റെയും പ്രതിഫലനമാണ്. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഭക്ഷണം ഒരു സാംസ്കാരിക ചിഹ്നമായും സാമൂഹിക വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ഉപകരണമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ കൃതികളിൽ ഭക്ഷണം ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും അതിജീവനത്തിന്റെയും രൂപകമായി മാറുന്നു. തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ളയുടെ കൃഷിപ്രധാന ആഖ്യാനങ്ങളിൽ ഭക്ഷണ ഉൽപാദനവും ജാതി-വർഗ ബന്ധങ്ങളും അഭേദ്യമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സമകാലിക മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ ഭക്ഷണ ഓർമ്മകൾ, പ്രവാസ നൊസ്റ്റാൾജിയ, ഭക്ഷണ എഴുത്ത് എന്നിവ പുതിയ സാഹിത്യ പ്രവണതകളായി ഉയർന്നുവന്നിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രബന്ധം മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഭക്ഷണ ചിത്രീകരണങ്ങളെ സാംസ്കാരിക പഠനത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ വിശകലനം ചെയ്യുന്നു. ബഷീർ, തകഴി, എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ, ബെന്യാമിൻ, കെ.ആർ. മീര തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാരുടെ കൃതികളിലൂടെ കേരളത്തിന്റെ ഭക്ഷണ ഭൂപടം സാഹിത്യത്തിൽ എങ്ങനെ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് പരിശോധിക്കുന്നു.